Jak LinkedIn rekrutuje kierowników projektów

LinkedIn publikuje ogólny zarys procesu zatrudniania, a nie procedurę właściwą dla konkretnego stanowiska, zaś role związane z zarządzaniem projektami w dużych firmach technologicznych mają różne nazwy. Wstępna selekcja, studium przypadku, rozmowa behawioralna, prezentacja i spotkanie na miejscu są na tej stronie kategoriami przygotowań, a nie nazwami etapów stosowanymi przez LinkedIn.

• Rozmowa z rekruterem. Jeśli spełniasz wymagania i zostaniesz zakwalifikowany do dalszego etapu, zespół rekrutacyjny umawia rozmowę, a także może zaplanować wideorozmowę z menedżerem zatrudniającym lub innym członkiem zespołu.
• Etap rozmów. Spotykasz kolejnych członków zespołu, a każda rozmowa skupia się na innym obszarze umiejętności. W przypadku kierownika projektu naturalny podział obejmuje planowanie, ryzyko, interesariuszy i komunikację, choć LinkedIn nie podaje takiej listy.
• Studium przypadku lub zadanie przy tablicy. W zależności od stanowiska kandydaci mogą zostać poproszeni o przedstawienie studium przypadku lub wykonanie zadania przy tablicy. Osoba odpowiedzialna za realizację projektu powinna być gotowa do przedstawienia planu.
• Decyzja. LinkedIn może potrzebować kilku tygodni na podjęcie decyzji po rozmowach.

LinkedIn nie podaje, ile rozmów przechodzi kandydat na kierownika projektu ani jak długo one trwają.

Opublikowane założenie, zgodnie z którym każda rozmowa dotyczy jednego obszaru umiejętności, oznacza, że kierownik projektu powinien przygotować się do pełnej rozmowy o każdej kompetencji. Prezentacja studium przypadku, jeśli jest wymagana, służy przedstawieniu planu, który następnie podlega szczegółowym pytaniom.

Rozmowy rekrutacyjne na stanowiska związane z zarządzaniem projektami zwykle oceniają:

• Planowanie i kontrolę zakresu. Dzielenie pracy na części, ustalanie ich kolejności oraz odrzucanie rozszerzeń zakresu bez pogarszania relacji.
• Zarządzanie ryzykiem i interesariuszami. Wczesne wskazywanie ryzyk, eskalowanie właściwych problemów i utrzymywanie zgodności między zespołami, gdy plan się zmienia.
• Realizację w warunkach ograniczeń. Co ograniczono, co zachowano i na jakiej podstawie podjęto decyzję.
• Komunikację. Raport o stanie projektu, który dyrektor przeczyta w minutę, a inżynier nie uzna za mylący.

Opublikowany przez LinkedIn zarys jest taki sam dla każdego stanowiska; poniższe różnice wynikają z ogólnej praktyki.

• W porównaniu z rozmowami na stanowisko menedżera produktu spodziewaj się mniejszego nacisku na to, co zbudować i dlaczego, a większego na sposób realizacji: zależności, harmonogram, ryzyko oraz rozmowy, które pozwalają kilku zespołom wspólnie posuwać prace naprzód.
• W porównaniu z rozmowami na stanowiska inżynierskie prawdopodobnie nie będziesz proszony o programowanie, ale oczekuje się, że zrozumiesz pracę techniczną na tyle dobrze, by ją zaplanować i zakwestionować zbyt optymistyczną estymację.
• W porównaniu z innymi firmami opublikowane elementy procesu to jedna dziedzina umiejętności na każdą rozmowę, możliwa prezentacja studium przypadku oraz decyzja, której podjęcie może zająć kilka tygodni.

LinkedIn informuje, że podjęcie decyzji po rozmowach może potrwać kilka tygodni, i nie publikuje żadnych innych informacji o terminach.

Trudność polega na dogłębnym omawianiu pojedynczych kompetencji. Rozmowa o ryzyku, która trwa przez całe spotkanie, przejdzie od ogólnego sposobu zarządzania ryzykiem do konkretnego rejestru, konkretnej eskalacji i jej następstw. Dobrze radzą sobie kandydaci, którzy potrafią przeanalizować projekt na poziomie poszczególnych decyzji, podając terminy i rezultaty; kandydaci udzielający ogólnych odpowiedzi o uzgadnianiu działań wypadają gorzej.

Odwzoruj opublikowaną strukturę: jedna kompetencja na rozmowę oraz plan, który potrafisz przedstawić.

• Trzy historie o realizacji. Jeden projekt zrealizowany zgodnie z planem, jeden opóźniony i jeden o zmienionym zakresie — każdy z opisem ryzyk, punktów decyzyjnych oraz monitorowanych wskaźników.
• Plan, który potrafisz przedstawić. Cel, kamienie milowe, zależności i ryzyka w krótkiej prezentacji, a następnie obrona planu podczas pytań, ponieważ prezentacja studium przypadku jest jedną z opublikowanych możliwości.
• Dowody zarządzania interesariuszami. Spór między zespołami, który udało ci się rozwiązać, oraz taki, który poddano eskalacji, wraz z uzasadnieniem każdego działania.
• Kwestionowanie estymacji. Przykład wykrytej przez ciebie zbyt optymistycznej estymacji i zmian wprowadzonych w planie.
• Przećwicz format. Próbna rozmowa kwalifikacyjna z SubcueAI pozwala ćwiczyć jedną kompetencję w toku serii pogłębionych pytań.