Bilgi Alma Görüşmesi

Bir yabancıdan yarım saatini istemek küstahça hissettirir, çoğu insanın bunu hiç yapmamasının nedeni de budur. Bu bölüm, bilgi alma görüşmesinin gerçekte ne olduğunu, bu talebin tahmin edeceğinizden daha sık işe yaramasının nedenini ve bunun ters tepmesini önleyen tek kuralı ele alır.

Bilgi alma görüşmesi, anlamak istediğiniz bir işi yapan biriyle talep ettiğiniz bir konuşmadır. Amaç bilgidir: işin gerçekte nasıl olduğu, oraya nasıl geldikleri, şu anda bu alana giren birine ne söyleyecekleri. Soruları soran siz olursunuz. Hiçbir şey değerlendirilmez, puan kartı yoktur ve kazanılacak ya da kaybedilecek bir teklif de yoktur.

Bunu işe yarar kılan kural, iş istememenizdir. Konuşma bir sunuma dönüştüğü anda, konuştuğunuz kişi cömert bir profesyonel olmaktan çıkıp bir kapı bekçisi olmaya başlar ve dürüst yanıtlar da durur. Referanslar gerçekten olur, ama bunlar sonradan, istenmeden teklif edilerek gerçekleşir.

İşin çoğunu talebin kendisi yapar. Kısa tutun, evet demeyi kolaylaştırın ve talebi belirli yapın.

• Neden onları seçtiğinizi söyleyin. Sizi harekete geçiren şeyi belirtin: verdikleri bir konuşma, izledikleri bir yol, çalıştıkları bir ekip. Elli aynı mesaj göndermediğinizi kanıtlayan herhangi bir şey.
• Belirli bir zaman aralığı isteyin. Yirmi dakika kolayca kabul edilir. “Bir ara kafanı biraz kurcalayabilir miyim” ise kabul edilmez.
• Ne öğrenmek istediğinizi söyleyin. İki somut konu, böylece gerçekten yardımcı olabileceklerini bilirler.
• Onların formatını teklif edin. Tercih ederlerse telefon, video, kahve ya da yazılı yanıtlar. Sürtünmeyi azaltmak evet oranını yükseltir.
• Reddetmeyi kolaylaştırın. Zamanlama uygun değilse anladığınızı belirten tek bir satır size hiçbir şeye mal olmaz ve notun işlemsel değil saygılı okunmasını sağlar.

Mezun ağları, eski meslektaşlar ve ikinci derece bağlantılar, soğuk erişimden çok daha sık yanıt verir. Yabancılara mesaj göndermeden önce oradan başlayın.

Altı ila sekiz soru hazırlayın ve dördünü kullanmayı bekleyin. İyi olanlar, sadece bu kişinin yanıtlayabileceği sorulardır.

• İş tanımının aksine, normal bir hafta neye benziyor?
• Buradaki ilk altı ayınızda sizi en çok ne şaşırttı?
• İnsanlar başlamadan önce işin hangi kısmını hafife alıyor?
• Benim bulunduğum yerden sizin bulunduğunuz yere nasıl geldiniz ve neyi atlardınız?
• Erkenden edindiğiniz için memnun olduğunuz beceri hangisi, hangisi önemli olmadığı ortaya çıktı?
• Başka kiminle konuşmalıyım?

O son soru katlanarak etki eden sorudur. Laboratuvar araştırmasından veri işine geçen bir kariyer değiştiricisi bunu her konuşmanın sonunda sordu ve dört tanıştırmanın ardından bir pozisyon açmak üzere olan bir ekipteki biriyle konuşuyordu. Onlardan hiçbirinden hiç iş istemedi; pozisyon gerçekten açıldığında üç kişi zaten adını biliyordu.

Şirket web sitesinde yanıtlanan her şeyi atlayın ve maaşı, onlar gündeme getirmedikçe atlayın. Gerçek bir işe alım konuşmasında sorulacak sorular ayrı bir konudur, mülakat türleri altında gruplanmıştır.

Bir gün içinde bir not gönderin. Söyledikleri belirli bir şeye ve bununla ilgili ne yapacağınıza atıfta bulunun, çünkü mesajı kibar olmaktan çok akılda kalıcı yapan şey budur. Bir kişi, kitap ya da kurs önerdilerse, bunu yaptığınızda öneriyi takip ettiğinizi söyleyin.

Ardından bağlantıyı hafifçe canlı tutun. Birkaç ay sonra konuşmadan ne çıktığını anlatan kısa bir güncelleme size iki dakikanıza mal olur ve bir fırsat açıldığında insanların sizi hatırlamasının nedeni budur. Çoğu bilgi alma görüşmesi hemen bir şey üretmez ve bazıları bir yıl sonra bir referans üretir.

İlişki gerçekten bir referansa dönüşürse, ihtiyaç duymadan önce özgeçmişinizi güncel tutun; ücretsiz oluşturucu özgeçmiş oluşturucu sayfasındadır. Gerçek bir mülakat ardından geldiğinde ise bunun için ayrı olarak pratik yapın; bu da deneme mülakatları altındaki sayfaların ele aldığı konudur.