Πώς να απαντήσεις στο "Πώς χειρίζεσαι την κριτική;"

Η ερώτηση μοιάζει να προσκαλεί σε μια ομολογία, και είναι φυσικό να ανησυχείς ποιο ελάττωμα να παραδεχτείς. Αυτή η ενότητα εξηγεί τι ακούει πραγματικά ο συνεντευκτής. Εν συντομία, θέλει να ξέρει αν μπορείς να καθοδηγηθείς.

Πίσω από την ερώτηση κρύβονται τρεις έλεγχοι. Μπορείς να ακούσεις αρνητικά σχόλια χωρίς να γίνεις αμυντικός; Αλλάζεις πραγματικά κάτι μετά; Και μπορείς να ξεχωρίσεις τη χρήσιμη κριτική από τον θόρυβο, και να διαφωνήσεις επαγγελματικά όταν χρειάζεται;

Εμφανίζεται με διάφορες μορφές: "Πες μου για μια φορά που έλαβες αρνητικά σχόλια", "Πώς αντιδράς στα σχόλια του προϊσταμένου σου;" ή "Τι θα έλεγε ο τελευταίος σου προϊστάμενος ότι πρέπει να βελτιώσεις;" Μία προετοιμασμένη ιστορία τις καλύπτει όλες.

Χρησιμοποίησε τρία σύντομα μέρη:

• Η προσέγγισή σου. Μία ή δύο προτάσεις για το τι κάνεις: ακούς χωρίς να διακόπτεις, ζητάς ένα συγκεκριμένο παράδειγμα, ευχαριστείς το άτομο και αποφασίζεις τι θα αλλάξεις.
• Ένα παράδειγμα. Μια συνοπτική ιστορία πραγματικών σχολίων, ειπωμένη με τη σειρά κατάσταση, καθήκον, ενέργεια, αποτέλεσμα της μεθόδου STAR.
• Το αποτέλεσμα. Τι βελτιώθηκε και η συνήθεια που κράτησες εξαιτίας του.

Διάλεξε σχόλια που είναι πραγματικά αλλά όχι αποκλειστικά. Ένας αναλυτής δεδομένων στον οποίο είπαν ότι οι διαφάνειές του είχαν υπερβολικές λεπτομέρειες έχει μια καλή ιστορία· ο ίδιος αναλυτής στον οποίο είπαν ότι το SQL του ήταν αναξιόπιστο, χωρίς καμία επίλυση, δεν έχει. Περισσότεροι οδηγοί απαντήσεων για συχνές ερωτήσεις βρίσκονται στο κέντρο δοκιμαστικών συνεντεύξεων.

Μια σχεδιάστρια προϊόντος που έδινε συνέντευξη σε μια fintech εταιρεία απάντησε ως εξής:

"Όταν δέχομαι κριτική, ακούω μέχρι τέλους πριν απαντήσω, και μετά ζητάω ένα συγκεκριμένο παράδειγμα ώστε να ξέρω ακριβώς τι να αλλάξω. Στην αρχή του τρέχοντος ρόλου μου, η προϊσταμένη μου μού είπε ότι οι ανασκοπήσεις σχεδιασμού μου κρατούσαν πολύ επειδή περνούσα από κάθε οθόνη πριν ζητήσω γνώμη. Της ζήτησα να μου δείξει μια ανασκόπηση που θεωρούσε ότι πέτυχε, και άρχισα να ξεκινάω με τις αποφάσεις που χρειαζόμουν από την ομάδα, δείχνοντας μετά μόνο τις οθόνες που αφορούσαν αυτές τις αποφάσεις. Οι ανασκοπήσεις έγιναν πιο σύντομες, και οι αποφάσεις άρχισαν να λαμβάνονται στη συνάντηση αντί σε νήματα παρακολούθησης. Ακόμα γράφω πρώτα τη λίστα αποφάσεων."

Λειτουργεί επειδή η προσέγγιση έρχεται πρώτη, η ιστορία την αποδεικνύει, και το τέλος δείχνει μια διαρκή αλλαγή. Ένας νέος απόφοιτος μπορεί να χρησιμοποιήσει την ίδια δομή με σχόλια από μια ανασκόπηση κώδικα, έναν προϊστάμενο πρακτικής άσκησης ή έναν καθηγητή. Αν σε ρωτήσουν για κριτική που θεώρησες άδικη, κράτα τη δομή και πρόσθεσε ένα βήμα: έλεγξες τα γεγονότα, μοιράστηκες την άποψή σου με στοιχεία και συμφωνήσατε σε ένα επόμενο βήμα.

• Να ισχυρίζεσαι ότι δεν έχεις ασκηθεί ποτέ κριτική.
• Να διαλέγεις ένα κρυφό ατού, όπως "νοιάζομαι υπερβολικά για την ποιότητα".
• Να κατηγορείς το άτομο που έδωσε τα σχόλια.
• Να διαλέγεις κριτική για μια βασική δεξιότητα αυτής της δουλειάς και να την αφήνεις ανεπίλυτη.
• Να τελειώνεις την ιστορία χωρίς να πεις τι άλλαξε.

Πες την απάντησή σου φωναχτά μέχρι να χωράει σε περίπου ενενήντα δευτερόλεπτα, μετά εξάσκησε τις ερωτήσεις παρακολούθησης ("Τι θα γινόταν αν διαφωνούσες;") με το εργαλείο δοκιμαστικής συνέντευξης. Κατά τη διάρκεια μιας ζωντανής βιντεοσυνέντευξης, το SubcueAI απομαγνητοφωνεί την ερώτηση και συντάσσει σημεία απάντησης σε μια τοπική επικάλυψη, και μπορεί να επαναχρησιμοποιήσει μια απάντηση που έχεις αποθηκεύσει εκ των προτέρων. Δεν μπορεί να αλλάξει το πώς ακούγεσαι όταν μια ερώτηση σε αγγίζει, και οι εγγεγραμμένες μονόδρομες συνεντεύξεις, οι επιτηρούμενες αξιολογήσεις και οτιδήποτε εμφανίζεται σε κοινόχρηστη οθόνη μένουν έξω από όσα καλύπτει.