Pytania na drugiej rozmowie kwalifikacyjnej

Otrzymanie zaproszenia na kolejną rozmowę to dobra wiadomość, a jednocześnie zmiana tego, co jest oceniane. Ta sekcja wyjaśnia, co zmieniło się między turami i czego szuka nowy zespół. Krótko mówiąc: pytanie o kwalifikacje zostało rozstrzygnięte, a jego miejsce zajęło pytanie porównawcze.

Pierwsza tura pytała, czy potrafisz wykonywać tę pracę. Osoba prowadząca selekcję zestawiła twoje doświadczenie z listą wymagań i szukała oczywistych zagrożeń. Druga tura zadaje inne pytanie: spośród osób, które potrafią wykonywać tę pracę, czy to właśnie z tobą ten zespół chce pracować i czy potrafisz wejść głębiej niż w podsumowaniu, które podałeś za pierwszym razem.

Ta zmiana wpływa na to, kto siedzi w pokoju. Częściej spotkasz menedżera zatrudniającego, potencjalnych współpracowników, a czasem osobę o szczebel wyżej, i każde z nich ocenia co innego. Współpracownik pyta, czy ułatwisz mu tydzień, czy utrudnisz. Menedżer pyta, czego będziesz od niego potrzebować.

• Scenariusz z prawdziwej pracy. „Oto problem, na który natrafiliśmy w zeszłym kwartale. Jak byś do niego podszedł?” To sztandarowe pytanie drugiej tury i nie da się go przygotować jako gotowego scenariusza.
• Pogłębienie historii, którą już opowiedziałeś. Wybiorą jeden przykład z pierwszej tury i będą drążyć: co próbowałeś najpierw, co się nie udało, co zrobiłbyś inaczej.
• Styl pracy i konflikt. Jak radzisz sobie z różnicą zdań ze współpracownikiem, przesuwającym się terminem albo decyzją, z którą się nie zgadzałeś, ale musiałeś ją zrealizować.
• Motywacja, konkretnie. Dlaczego ta firma, ten zespół, ta rola. Ogólny entuzjazm brzmi na tym etapie jak list seryjny.
• Oczekiwania płacowe i harmonogram. Często poruszane pod koniec, czasem przez rekrutera, a nie przez zespół oceniający.
• Co zrobisz przez pierwsze dziewięćdziesiąt dni. Chcą planu opartego najpierw na słuchaniu, a nie listy rzeczy, które byś zmienił.

Przygotowanie pod konkretne typy rozmów, techniczne, behawioralne i projektowanie systemów, zebrano w dziale typy rozmów kwalifikacyjnych.

Najczęstsza porażka w drugiej turze to nie zła odpowiedź. To kandydat, który ma trzy dobre historie, wykorzystał wszystkie trzy w pierwszej turze i powtarza je niemal słowo w słowo zespołowi, który zdążył już przeczytać notatki.

Analityczka danych przechodząca na stanowisko starsze w firmie logistycznej trafiła dokładnie na to. W pierwszej turze opisała przebudowę procesu raportowania i to zadziałało. W drugiej turze menedżer zatrudniający zapytał o to ponownie. Zamiast powtórzyć opowieść, zeszła o poziom niżej: pierwszy projekt, który wypróbowała, dlaczego zawiódł przy danych docierających z opóźnieniem i co zachowałaby, gdyby zaczynała od nowa. Ten sam projekt, nowe informacje, a menedżer miał co zapisać.

Przygotuj tę drugą warstwę do każdej opowiedzianej historii i dodaj dwie, które zachowałeś dla siebie. Potem przećwicz je na głos, zamiast czytać, i właśnie do tego służy przebieg z pomiarem czasu na stronie próbnej rozmowy.

W pierwszej turze zadawanie dobrych pytań to dodatkowy plus. W drugiej jest częścią oceny, ponieważ kandydat, który naprawdę wybiera, pyta o co innego niż kandydat, który tylko ma nadzieję. Zapytaj, jak wygląda sukces po sześciu miesiącach, w czym zespół jest obecnie słaby, jak zapadają decyzje, gdy dwie starsze osoby się nie zgadzają, i dlaczego to stanowisko jest otwarte. Pomiń wszystko, co znajduje się na stronie kariery.

W sprawie wynagrodzenia ustal swoją kwotę przed rozmową, żeby nie liczyć pod presją. Podaj przedział, który faktycznie zaakceptujesz, oparty na roli i rynku, a nie na obecnej pensji, i powiedz wprost, że jesteś elastyczny co do struktury, jeśli tak jest. Ciągłe odkładanie tematu brzmi na tym etapie wymijająco.

Jeśli z rozmowy wyniknie polecenie albo szybki kontakt zwrotny, warto mieć aktualne CV; darmowy kreator znajdziesz na stronie kreatora CV.