Είναι ακριβείς οι ερωτήσεις συνέντευξης στο Glassdoor;

Η ενότητα συνεντεύξεων του Glassdoor χτίζεται από υποβολές υποψηφίων. Κάποιος ολοκληρώνει μια συνέντευξη, πηγαίνει στον ιστότοπο και γράφει τι θυμάται ότι τον ρώτησαν, μαζί με μια βαθμολογία δυσκολίας και το αν έλαβε προσφορά. Αυτή είναι όλη η διαδικασία.

Τίποτα σε αυτή την αλυσίδα δεν επαληθεύει ότι η ερώτηση πράγματι τέθηκε, ή τέθηκε με αυτή τη διατύπωση. Το Glassdoor εποπτεύει σύμφωνα με τις οδηγίες κοινότητάς του, και οι εταιρείες μπορούν να απαντούν σε κριτικές, αλλά δεν υπάρχει έλεγχος ακρίβειας που να συγκρίνει μια υποβολή με μια συνέντευξη στην οποία παρευρέθηκαν μόνο δύο άτομα. Τα δεδομένα είναι ειλικρινής συλλογική πηγή πληροφορίας, όχι επίσημο αρχείο.

Προσπαθείτε να καταλάβετε πόση βαρύτητα να δώσετε σε μια λίστα ερωτήσεων που δημοσίευσε κάποιος. Αυτή η ενότητα ονομάζει τις συγκεκριμένες στρεβλώσεις, ώστε να μπορείτε να αγνοήσετε τα σωστά στοιχεία αντί να απορρίψετε ολόκληρη την πηγή. Υπάρχουν τέσσερις, και αθροίζονται.

• Ανάκληση μνήμης. Οι άνθρωποι τα καταγράφουν εκ των υστέρων, από μνήμης, συχνά μέρες αργότερα. Η διατύπωση μεταβάλλεται ακόμη και όταν η ουσία είναι σωστή.
• Παλαιότητα. Μια καταχώρηση έχει ημερομηνία, και μια ερώτηση από πριν από αρκετά χρόνια μπορεί να περιγράφει μια διαδικασία που η εταιρεία έχει έκτοτε αντικαταστήσει πλήρως.
• Διακύμανση. Μια μεγάλη εταιρεία διεξάγει διαφορετικές συνεντεύξεις ανάλογα με την ομάδα, το επίπεδο, το γραφείο και τον εκάστοτε συνεντευξιαστή. Δύο ακριβείς αναφορές από τον ίδιο εργοδότη μπορεί να μην μοιάζουν καθόλου μεταξύ τους.
• Επιλεκτικότητα. Οι υποψήφιοι με έντονη αντίδραση, θετική ή αρνητική, είναι πιο πιθανό να δημοσιεύσουν σε σχέση με όσους πέρασαν μια συνηθισμένη ώρα και συνέχισαν την πορεία τους.

Οι εταιρείες επίσης εναλλάσσουν τις τράπεζες ερωτήσεων, και ορισμένες ζητούν απευθείας από τους υποψηφίους να μη μοιράζονται λεπτομέρειες. Μια ερώτηση που κυκλοφορεί ευρέως είναι ακριβώς αυτή που είναι πιο πιθανό να έχει ήδη αποσυρθεί.

Διαβάστε τις καταχωρήσεις συνολικά και όχι γραμμή προς γραμμή, και γίνονται χρήσιμες. Από είκοσι αναφορές για μία εταιρεία μπορείτε να δείτε αξιόπιστα πόσοι γύροι υπάρχουν, αν υπάρχει εργασία στο σπίτι, αν ο τεχνικός γύρος είναι ζωντανή άσκηση προγραμματισμού ή συζήτηση, περίπου πόσο δύσκολο το βρήκαν οι άνθρωποι, και ποιος ήταν ο τόνος.

Σκεφτείτε ένα συγκεκριμένο παράδειγμα. Ένας υποψήφιος που προετοιμάζεται για συνέντευξη product manager διαβάζει τις καταχωρήσεις μιας εταιρείας στο Glassdoor και διαπιστώνει ότι οι ακριβείς ερωτήσεις διαφέρουν κάθε φορά, ενώ σχεδόν κάθε αναφορά αναφέρει μια άσκηση case σχετικά με την ιεράρχηση προτεραιοτήτων ενός οδικού χάρτη. Οι συγκεκριμένες ερωτήσεις ήταν θόρυβος. Η παρουσία μιας άσκησης ιεράρχησης προτεραιοτήτων ήταν το σήμα, και γι' αυτό προετοιμάστηκε.

Αυτός είναι ο σωστός τρόπος για να τα διαβάσετε: εξάγετε τη μορφή της διαδικασίας και μετά προετοιμαστείτε γι' αυτή τη μορφή.

Το λάθος μοτίβο είναι η αποστήθιση απαντήσεων σε καταχωρημένες ερωτήσεις. Αυτό παράγει έναν υποψήφιο που είναι άπταιστος σε τέσσερις ερωτήσεις και κενός στην πέμπτη, και οι συνεντευξιαστές παρατηρούν αμέσως τη διαφορά στην υφή.

Μια καλύτερη χρήση είναι ως λίστα θεμάτων. Εξάγετε τα επαναλαμβανόμενα θέματα από τις καταχωρήσεις, μετά εξασκηθείτε στο να απαντάτε γύρω από αυτά τα θέματα με τα δικά σας λόγια, φωναχτά, με ερωτήσεις παρακολούθησης που έρχονται προς εσάς. Το να περάσετε αυτά τα θέματα από μια συνεδρία στη σελίδα προσομοίωσης συνέντευξης εξασκεί την ανάκαμψη όταν η ερώτηση έρχεται σε μια μορφή που κανείς δεν δημοσίευσε.

Ο Aaron Cao, ιδρυτής της SubcueAI, έχτισε τη ροή προσομοίωσης συνέντευξης γύρω από ερωτήσεις παρακολούθησης για αυτόν ακριβώς τον λόγο: μια προετοιμασμένη απάντηση που επιβιώνει σε μία ερώτηση αλλά καταρρέει στη δεύτερη είναι χειρότερη από καθόλου προετοιμασία, επειδή δημιουργεί μια προσδοκία που η υπόλοιπη συνέντευξη στη συνέχεια δεν εκπληρώνει.

Περισσότερα για το τι πραγματικά μεταφέρεται από την εξάσκηση σε μια πραγματική συνομιλία θα βρείτε στο κόμβο θεματικής ενότητας προσομοιωμένων συνεντεύξεων.