Czy pytania rekrutacyjne z Glassdoor są wiarygodne?

Sekcja rozmów kwalifikacyjnych na Glassdoor powstaje ze zgłoszeń kandydatów. Ktoś kończy rozmowę, wchodzi na stronę i zapisuje to, co pamięta, że go zapytano, wraz z oceną trudności i informacją, czy otrzymał ofertę. To cały proces.

Nic w tym łańcuchu nie weryfikuje, czy pytanie faktycznie zostało zadane ani czy zostało zadane w tej formie. Glassdoor moderuje treści zgodnie z zasadami społeczności, a firmy mogą odpowiadać na recenzje, ale nie ma weryfikacji faktów porównującej zgłoszenie z rozmową, w której uczestniczyły tylko dwie osoby. Te dane to uczciwe crowdsourcing, a nie zapis.

Próbujesz określić, jaką wagę przypisać liście pytań, którą ktoś opublikował. Ta sekcja nazywa konkretne zniekształcenia, dzięki czemu możesz uwzględnić właściwe rzeczy zamiast odrzucać całe źródło. Są cztery i się kumulują.

• Pamięć. Ludzie spisują to po fakcie, z pamięci, często kilka dni później. Sformułowania się zmieniają, nawet gdy sedno jest poprawne.
• Wiek. Wpis ma datę, a pytanie sprzed kilku lat może opisywać proces, który firma od tego czasu całkowicie zastąpiła.
• Zmienność. Duża firma prowadzi rozmowy inaczej w zależności od zespołu, poziomu, biura i konkretnej osoby prowadzącej rozmowę. Dwa dokładne raporty od tego samego pracodawcy mogą wyglądać zupełnie inaczej.
• Selekcja. Kandydaci z silną reakcją, dobrą lub złą, są bardziej skłonni opublikować wpis niż ci, którzy przeżyli zwyczajną godzinę i poszli dalej.

Firmy również rotują banki pytań, a niektóre wprost proszą kandydatów, by nie ujawniali szczegółów. Powszechnie rozpowszechnione pytanie to dokładnie to, które najprawdopodobniej zostało już wycofane.

Czytaj wpisy zbiorczo, a nie linijka po linijce, a staną się przydatne. Na podstawie dwudziestu raportów dla jednej firmy możesz wiarygodnie zobaczyć, ile jest etapów, czy istnieje zadanie do wykonania w domu, czy etap techniczny to na żywo pisany kod czy dyskusja, mniej więcej jak trudne było to dla ludzi i jaki był ton.

Rozważmy konkretny przypadek. Kandydat przygotowujący się do rozmowy na stanowisko product managera czyta wpisy Glassdoor danej firmy i odkrywa, że dokładne pytania różnią się za każdym razem, podczas gdy niemal każdy raport wspomina o zadaniu case study dotyczącym ustalania priorytetów w planie działania. Konkretne pytania były szumem. Obecność zadania priorytetyzacyjnego była sygnałem i to właśnie do niego się przygotował.

To właściwy sposób czytania tych danych: wydobyć kształt procesu, a następnie przygotować się na ten kształt.

Tryb porażki to zapamiętywanie odpowiedzi na wymienione pytania. Powoduje to, że kandydat płynnie odpowiada na cztery pytania, a przy piątym ma pustkę w głowie, a osoby prowadzące rozmowę natychmiast zauważają tę różnicę w naturalności.

Lepszym zastosowaniem jest traktowanie tego jako listy tematów. Wyciągnij powtarzające się motywy ze zgłoszeń, a następnie ćwicz odpowiadanie wokół tych tematów własnymi słowami, na głos, z pytaniami dodatkowymi, które na ciebie spadają. Przeprowadzenie tych tematów przez sesję na stronie próbnej rozmowy kwalifikacyjnej ćwiczy powrót do równowagi, gdy pytanie pojawia się w formie, której nikt nie opublikował.

Aaron Cao, założyciel SubcueAI, zbudował przebieg próbnej rozmowy wokół pytań dodatkowych właśnie z tego powodu: przygotowana odpowiedź, która przetrwa jedno pytanie, a załamuje się przy drugim, jest gorsza niż brak przygotowania, ponieważ tworzy oczekiwanie, którego reszta rozmowy potem nie spełnia.

Więcej o tym, co z praktyki naprawdę przenosi się na prawdziwą rozmowę, znajdziesz w centrum tematycznym poświęconym próbnym rozmowom kwalifikacyjnym.