Πόσο Δύσκολη Είναι η Συνέντευξη στην Amazon;

Αν έχεις εξαντλήσει προβλήματα αλγορίθμων και εξακολουθείς να νιώθεις απροετοίμαστος, το ένστικτο αυτό είναι σωστό. Αυτή η ενότητα εξηγεί από τι αποτελείται η επιπλέον δυσκολία, γιατί δεν είναι τα προβλήματα, και η εξάσκηση σε περισσότερα δεν το λύνει.

Η Amazon εφαρμόζει μια δομημένη διαδικασία. Στους συνεντευκτές ανατίθενται συγκεκριμένα Leadership Principles προς διερεύνηση, κρατούν λεπτομερείς σημειώσεις κατά τη διάρκεια της συζήτησης, και αυτές οι σημειώσεις συγκρίνονται αργότερα σε ένα debrief. Προκύπτουν δύο συνέπειες. Μια ιστορία που ακουγόταν καλά στο δωμάτιο φαίνεται αδύναμη στο χαρτί αν δεν έχει απόφαση και αποτέλεσμα, και η ίδια ιστορία που λέγεται δύο φορές με διαφορετικές λεπτομέρειες σε δύο γύρους φαίνεται αμέσως όταν συγκρίνονται οι σημειώσεις.

Η άλλη πηγή δυσκολίας είναι ότι ο συμπεριφορικός πήχης ισχύει και στους τεχνικούς γύρους. Ένας υποψήφιος που λύνει καθαρά το πρόβλημα κώδικα αλλά δεν μπορεί να περιγράψει μια στιγμή που διαφώνησε με έναν manager έχει αποτύχει σε ένα στοιχείο που μια καθαρά τεχνική συνέντευξη δεν θα είχε ποτέ μετρήσει.

Ο Bar Raiser είναι ένας συνεντευκτής εκτός της ομάδας πρόσληψης, εκπαιδευμένος για τον ρόλο, του οποίου η δουλειά είναι να κρίνει αν ανεβάζεις τον μέσο όρο των ανθρώπων που βρίσκονται ήδη σε αυτό το επίπεδο. Δεν αξιολογεί αν η ομάδα χρειάζεται ένα άτομο ακόμα αυτό το τρίμηνο, και μπορεί να μπλοκάρει μια πρόσληψη που θέλει ο hiring manager.

Στην πράξη αυτό σημαίνει ότι το άτομο που αποφασίζει για την έκβασή σου δεν έχει κανένα συμφέρον να καλυφθεί η θέση. Η επείγουσα ανάγκη δεν σε βοηθά, ούτε η καλή σχέση με τον manager. Αυτό που βοηθά είναι μια απόδειξη που αντέχει αφού καταγραφεί και διαβαστεί από κάποιον που δεν σε έχει συναντήσει ποτέ.

Συνήθως δεν μπορείς να ξέρεις ποιος συνεντευκτής είναι, και δεν έχει σημασία. Απάντα σε κάθε γύρο σαν να το διαβάζει αργότερα ένας άγνωστος, γιατί ακριβώς αυτό συμβαίνει.

Χώρισε τη δουλειά στα δύο. Το τεχνικό μισό είναι το γνώριμο: δομές δεδομένων, αλγόριθμοι, και για μεσαίο επίπεδο και πάνω, σχεδιασμός συστημάτων. Οι περισσότεροι υποψήφιοι που αποτυγχάνουν δεν αποτυγχάνουν εδώ.

Το συμπεριφορικό μισό απαιτεί οκτώ έως δώδεκα ιστορίες κατανεμημένες στα Leadership Principles, καθεμία με την κατάσταση, τι αποφάσισες προσωπικά, και το μετρήσιμο αποτέλεσμα. Ένα μόνο project μπορεί να δώσει δύο ή τρεις ιστορίες από διαφορετικές οπτικές γωνίες. Γράψε το αποτέλεσμα ως αριθμό όπου υπάρχει, γιατί η επόμενη ερώτηση συνήθως ζητά ακριβώς αυτό.

Έπειτα εξασκήσου φωναχτά. Μια back-end μηχανικός με εννέα χρόνια εμπειρίας είχε γράψει εξαιρετικές σημειώσεις και παρόλα αυτά κόλλησε στην πρώτη της δοκιμαστική προσπάθεια, γιατί το να διαβάζεις μια ιστορία και το να τη λες υπό μια επόμενη ερώτηση είναι διαφορετικές δεξιότητες. Δύο εβδομάδες προφορικής εξάσκησης στο /mock-interview άλλαξαν την απόδοση περισσότερο από έναν ακόμα μήνα ανάγνωσης. Η εικόνα βήμα προς βήμα της ίδιας της διαδικασίας βρίσκεται στο /answers/topic/company-interviews.

Τέσσερα μοτίβα εξηγούν τα περισσότερα από αυτά, και κανένα δεν αφορά την ευφυΐα.

• Ιστορίες χωρίς απόφαση. Περιγραφή του τι έκανε μια ομάδα αντί για το τι επέλεξες εσύ. Οι σημειώσεις καταλήγουν χωρίς απόδειξη συνδεδεμένη με το όνομά σου.
• Χωρίς αποτέλεσμα. Μια ιστορία που τελειώνει όταν παραδόθηκε το project, χωρίς τίποτα για το αν λειτούργησε.
• Εξάντληση υλικού. Επαναχρησιμοποίηση του ίδιου project σε τέσσερις γύρους, κάτι που φαίνεται στο debrief ακόμα κι αν κανένας μεμονωμένος συνεντευκτής δεν το πρόσεξε.
• Σιωπηλή επίλυση προβλημάτων. Επεξεργασία μιας ερώτησης κώδικα χωρίς να αφηγείσαι τη σκέψη σου, αφήνοντας τον συνεντευκτή χωρίς τίποτα να σημειώσει.

Αξίζει επίσης να ειπωθεί ξεκάθαρα ότι ικανοί μηχανικοί απορρίπτονται εδώ για λόγους που δεν έχουν καμία σχέση με την ικανότητα, όπως η ταίριασμα με την ομάδα και η σύνθεση του πάνελ εκείνη τη μέρα. Η προετοιμασία μετακινεί τις πιθανότητες· δεν τις καθορίζει, και μια απόρριψη δεν είναι ετυμηγορία για την ικανότητά σου.